EĞİTİM ve BASKETBOL    Merhaba;    Günümüz basketbolunda antrenman saatlerinin çok önem taşıdığı herkes tarafından bilinmekte. Sistem A takımından minik takımlara kadar uzanmakta ve her kategori birbirine yakın antrenman saatlerini (toplam antrenman sayısı) paylaşmaktadır.    Biraz geriye gittiğimizde ise, sistemin yukarıdan aşağıya doğru işlemekte olduğunu, A takımların, en çok çalışan grup, daha sonra ise genç takım, yıldız takım ve küçük takımların, ancak kalan antrenman saatlerini kullanabildiklerini görüyoruz. Tabii, bu da alt yapıda eğitim gören sporcuların, antrenman dışında, okulda eğitim ve sosyal yaşama daha fazla vakit ayırabilmelerine yardımcı oluyordu. Dolayısı ile üniversite eğitimi alıp meslek sahibi olabilmiş birçok sporcu, bu dönemlerde önümüze çıkmaktadır. Fakat sistem, günümüzde tamamen değişerek, her kategorinin antrenman sayısını çokluğundan, okul eğitimi ve sosyal eğitimi tamamen geri planda bırakmıştır. Bu da önümüze, hayatlarını tamamen basketbola endeksleyen nesiller çıkarmaktadır.    Fakat unutulmaması gereken bir gerçek var ki, hayat sadece basketbol değildir. Sistem içinde, yalnızca basketbol eğitimi gören oyuncuların yaşamlarını, kulüpleri organize etmekte ve sorun da buradan itibaren başlamaktadır. Çünkü bu oyuncular, ilköğretimin belirli bir düzeyinden itibaren (İlkokul 4. 5. sınıflar) aynı okula gitmekte, aynı okul takımlarında oynamakta ve okuldan çok antrenman sahalarında beraber olmakta. Bu durum lise hayatının sonuna kadar devam etmekte. Ve bu sayede de eğitim düzeyleri ilkokul seviyesini geçememektedir. Bu sisteme karşı hiç bir alternatif üretilmemektedir. Sanırım bu konular, herkes tarafından bilinmekte ancak çıkarlar doğrultusunda hareket edilmektedir. Fakat, bir basketbol antrenörü olarak, bu kısır döngünün içinde bizimde olduğumuzu, olayın ehemmiyetini ne kadar çabuk kavramamız gerektiğini, çünkü yetiştirmeye çalıştığımız (yalnızca basketbolcu) nesillerin, yarın büyüyüp antrenörün karşısına çıktığında, kaliteli, kültürlü, zeka seviyesi normal insanlarla karsılaşmanın avantajlarını veya bunların tam tersini düşünmemiz gerekir. Tabii ki burada bir başka önemli sorun, antrenör adaylarının tespiti (Tüm Basketbol Antrenörleri Derneği tarafından) ve antrenör seçimleri (Kulüpler tarafından) çok önem taşımaktadır. 8 – 9 yasından itibaren, çocukları emanet ettiğimiz insanları ve sistemi çok iyi seçmemiz gerektiğini düşünüyor, bu uzun ve sorunlu aynı zamanda da çok ama çok önemli bu konunun mutlak çözülebilecek bir platforma getirilmesini umuyorum ve ileride, basketbolcularımızı daha eğitimli ve kalite seviyesi yüksek birer insan olarak görmeyi, basketbolcu olamamış insanların ise eğitimleri sonucunda sahip oldukları meslekte ilerlemelerini görmek en büyük dileğimdir. Recep ŞEN İTÜ A Takım Antrenörü Kaynak: www.Tubad.org Yazdır