Uzun zaman yazı yazmayınca insan paslanırmış derlerdi de inanırdım. Külliyen yalanmış. Ama açık söylemem gerek, Bodrum’un denizi ve güneşinin metabolizmam üzerinde bıraktığı olumlu etkiyi yabana atmamalıyım. Ayrıca dinlence diye gidilen tatillerde içine girilen düşünce fırtınalarını ve dost ziyaretlerini de…

   Yaşıtım olan İstanbul’lu dostlar bilirler, eskiden Göztepe parkımız vardı, yemeğine, kolasına maçlar yapılır ve epey çekişmeli geçerdi. Sanmayın sokak oyuncuları oynardı bu maçlarda, hepsi de büyük kulüplerin oyuncularıdır bunların. Efes Pilsen’den, Fenerbahçe’den, Galatasaray’dan, Beşiktaş’tan, İTÜ’den altyapı oyuncuları yaz çalışmaları bugünkü kadar gelişmediğinden basketbola olan özlemlerini Göztepe parkının beton sahasında örselerlerdi. Daha sonra bu saha kapanınca Suadiye sahil yolunda otelin önündeki şu an otopark olan alanda devam etti yaz kapışmaları. Ardından Kalamış’ta Adidas tarafından organize edilen Streetball ve Suadiye’de Reebok tarafından düzenlenen Blacktop turnuvaları ile bu heyecanlar daha da canlandı. Şimdilerde ise Burger King tarafından organize edilen Hoop Fest, sokak basketbolu heyecanını devam ettiriyor.

   Tüm bu açık hava etkinliklerinin yanında, İstanbul içinde ve güneydeki tatil yörelerinde düzenlenen yaz kampları da ortaya bir pazar çıkıyor. Malum, kampların ücretleri düşük gelir grubuna hitap etmiyor. Aslında basketboldan anlamayan, ama çocuğunun yazın bir aktivite yapmasını isteyen bir veli için seçim oldukça kolay. Kendi bütçesine uygun olması ve çocuğun istekli olması yeterli kriterler gibi gözüküyor. Peki ortaya çıkan bu pazarda, basketbol kampları katılan oyunculara neler veriyor?

   Pek çok kampta deneyimsiz ve antrenörlüğe yeni başlamış kişiler eğitim veriyor. Kampı düzenleyenlerde haksız değil aslında, amaçları para kazanmaksa eğer en ucuz antrenörle çalışıp, işletme maliyetlerini düşürerek kazançlarını arttırmak yaptıkları ticaretin en önemli kuralı. Ama burada sorgulanması gereken nokta, yapılan iş ticaret olsa da verilen hizmet eğitim. Bu bakımdan velilerin bu kampların seçiminde biraz daha titizlik göstermeleri gerektiğine inanıyorum. Peki veliler kamp seçiminde neleri göz önüne almalılar?

   Öncelikli kriterleri bence kamptan ne bekledikleri olmalı. Sonuçta bakış açısıyla alakalı olan bu konuda eğer beklenti çocuğun yaz tatilinde biraz hareket etmesi ve fazla kilolarından kurtulması olacaksa yaz kampında aranacak özellik nerede çalışılacağı, ulaşımda ve konaklamada güvenlik ve rahatlık, kampta sağlık ekibi bulunup bulunmadığı ve kamp programının içeriği yeterli kriterler olabilir. Ancak ülkemizde henüz yerleşmemiş olan bir başka bakış açısı daha var ki bu alanda faaliyet gösteren bir yaz kampı da görmedim aslında. Kulüplerin altyapılarında oynayan çocukların velileri için düşünülebilecek bu tarz kamplarda alınacak eğitim ve antrenörün kalitesi ön planda tutulmalı bence.

   Avrupa’da pek çok örneği olan bu tarz kamplarda fundamental eğitimi konusunda uzmanlaşmış kariyerli antrenörlerle çok ciddi çalışmalar yapılmakta. Bu kamplara dünyanın çeşitli ülkelerinden pek çok genç oyuncu katılmakta. Bu oyuncular aynı zamanda kulüplerin altyapı takımlarında da oynamaktalar ve bu kamplara katılma amaçları basketbollarını ilerleterek daha iyi oyuncu olma arzusu. İnşallah yakında bu alanda çalışma yapan birilerini görürüz de ölmeden gözümüz açık gitmeyiz.

   Basketbolda pasta gerçekten her dalıyla büyüyor. Ama beklentilerimizin altında kalan tek şey antrenör kalitesi. Genç antrenörlerin, kulüplerin ve basketbol okullarının eğitim konusunda daha fazla istekli ve girişimci olmalarını bekliyorum. Umarım ileriki yıllarda bunu da görebiliriz. Yazın sonuna yaklaştığımız ve kulüplerimizin birer birer sezonu açtığı şu günlerde herkese yeni sezonun hayırlı geçmesini ve başarılar getirmesini diliyorum.

Murat POLAT - 07 Ağustos 2007