Evet uzun zamandır yazmıyorum. Fikirlerimi görüşlerimi paylaşmıyorum. Sizlerden de “Neden yazmıyorsun?” eleştirileri geliyor. Doğrusu bu kadar çok okunduğumu bilmiyordum. Sağ olun, var olun. Malum basketbol yazmak için malzeme lazım. Ama insanın oturduğu yerde de malzeme çıkmıyor. Bende malzeme bulmak için dün herkesin öve öve bitiremediği “Junior League” maçlarının finalini izlemek üzere Yeditepe Üniversitesi salonuna gittim. Bir köşeye çekildim ve izlemeye başladım.

   Öncelikle bahsetmem gereken konu sanırım sevgili dostum Devrim KIVANÇ’ın fikir babalığını yaptığı bu organizasyonun yıllar içinde geldiği nokta olacak. İbrahim KUTLUAY, Murat ÖZGÜL, Devrim KIVANÇ ve Ercüment ÜLKER’in önderliğindeki MVP bu işi gerçekten hakkıyla ve değerini vererek yapıyor. Bu çocukları tam anlamıyla “Geleceğin Yıldızları” olarak göreceksek eğer böyle organizasyonlara ihtiyaçları olduğu gerçeğini görmüşler ve bu eksikliği gidermek içinde muhteşem bir çalışma yapmışlar. Özellikle de bir ulusal kanaldan naklen yayın yaptırabilmek, Beko Basketbol Liginin yayınında bile ne kadar zorlanıldığını düşünürsek müthiş bir başarı. Ocak ayından beri süren bu organizasyonda emeği geçen herkesi yürekten kutluyorum. Ama yine de bu yaş grubunda (8-12 yaş) yapılacak organizasyonlarda sayı tutulmaması gerektiğine olan inancım hala sürmekte.

   Gelelim takımlara ve oyunculara. Hem takımları hem de oyuncuları genel olarak değerlendirmem gerekirse bu çocukların içinde inanılmaz yetenekli oyuncu adayları gördüğümü ifade etmeliyim. Hepsi de birer cevher. İyi işlenirlerse ileride büyük yıldız olacakları belli. Takımlar ise saha içi organizasyonlarını tamamlamış, hatta bazıları sanki set oynuyor edasıyla mücadele ettiler. Kimi yendi, kimi yenildi. Oyuncularda öyle, bire birde yenilseler bile kaybetmekten dolayı büyük gurur kırıklığı yaşayıp tekrar mücadeleye devam ettiler. Gerek guarddan, gerek forvetten, gerekse de içerden mükemmel oynuyorlar. Ancak burada yine çok bilmiş tavırlarımla müdahil olmam gerektiğini hissediyorum.

   Bu yaş çocuklarının saha içi yerleşimde ve hücum düzeninde bu kadar organize olmalarının yanında fundamental özelliklerinin de iyi olmasını beklerdim. Saha içi organizasyonundan da belli olduğu gibi madem ki antrenörler antrenman programlarında takım çalışmasına girmiş, bu demektir ki bu çocuklar fundamental antrenmanlarının öğrenme kısmını bitirmiş. Ama sahada seyrettiğim çoğu oyuncu doğru dripling yapmayı bilmiyor, yön değiştirmeleri doğru uygulayamıyor, stopları bilmiyor, bir kısmının şut teknikleri bozuk. Kısacası el bileklerini ve parmaklarını nasıl kullanacakları öğretilmemiş. Bu durumda antrenörlerin biraz kendilerini sorgulamaları gerektiği inancındayım. Bugün alınan madalyalar ve kupalar 1-2 sene içinde unutulur. Ama bugün yapılan yanlış antrenmanların acısı 7-8 sene sonra ortaya çıkar ki o zaman da geri dönüşü olmayacaktır. Bu çocuklara antrenman programı hazırlarken uzun vadeli plana sadık kalınması ve bireysel fundamental antrenmanlarının daha fazla yaptırılması konusunda ısrarcı olduğumu belirtmeliyim.

   Gelelim All-star maçının hakem ikilisine. Organizasyon komitesi en doğru seçimi yapmış. Helal olsun onlara. Hulusi YENAL- Deniz KIYAK ikilisi gerçekten de muhteşem bir hakemlik örneği sergilediler. Hatalı yürümeler, pivot ayağı kaydırmaları gibi hataların hepsini es geçtiler, çocuklar basketbol oynasınlar diye. Hiçbirini diğerine ezdirmediler. Onlara hakemlikten ziyade ağabeylik yaptılar bütün bir maç boyunca. Tüm seyredenler “Bu yaş grubunda hakemlik işte böyle yapılır” dediler. İşte yıllardır minik ve küçük takım yaş gruplarında görmek istediğimiz hakemlik budur. Necip KAPANLI ağabeyimin kulakları çınlasın.

   Sonuç olarak çok güzel bir organizasyonun sonuna gelindi ve her organizasyonda olduğu gibi kimi üzüldü, kimi sevindi. Ama tüm oyuncular ve takımlar bu organizasyonda oynadıkları basketboldan doğru sonuçları çıkartırlar ve eksiklerini doğru tespit edebilirlerse ileride daha da iyi basketbolcular seyredeceğimiz aşikar. Katılan tüm oyuncuları, antrenörlerini, bu yatırımı yapan kulüpleri, organizasyonu düzenleyenleri ve emeği geçen herkesi gönülden kutluyor, başarılarının devamını diliyorum.

Murat POLAT - 24 Nisan 2007