PARMAK UCU KONTROL | İlgili Driller |      İster dripling yapsın, ister pas, isterse de şut atsın, bir oyuncunun öğrenmesi gereken ilk şey topa nasıl temas etmesi gerektiğidir. Hücum ederken bir oyuncuya gerekebilecek olan bu üç silahı öğretmeye başladığınızda bir antrenör olarak öncelikle dikkat etmeniz gereken en önemli nokta, bu çalışmaların adımlanmasıdır. Bu adımlamayı tarif etmek gerekirse: 1. Topu tutma – Topa temas 2. El bileğinin hareketi 3. Dirseğin hareketi      Yukarıda da belirttiğim gibi ilk öğrenilmesi gereken şey, oyuncunun topa nasıl ve elinin neresiyle temas etmesi gerektiğidir. Bunu çoğu antrenör kulaktan dolma bilgileriyle “ parmak ucu ” olarak tarif eder. Bu tabir bir anlamda doğru olarak kabul edilebilir. Bunun sebebi ise elimizdeki hissetme mekanizmasının en önemli algılayıcılarının bu bölgede olmasıdır. Ancak bu tanımlamayı duyan çoğu oyuncu, çalışma sırasında topun kontrolünü sağlayamamakta ve topu kontrol edebilmek amacıyla bir refleks olarak elinin tamamıyla (ki buna avuç içi de dahil) topa temas etmeye başlamaktadır. Bu durum karşısında ise antrenör zihnindeki eksik bilgi ve geçmişten gelen yanlış tecrübeleriyle oyuncularını uyarma ihtiyacı hissederek “topa avucunuzun içiyle dokunmayın” komutunu vermektedir. Komutu alan oyuncu ise kendi kendine şu soruları sorabilir: - Peki elimin neresiyle dokunacağım? - Sadece parmak uçlarıyla dokununca topu hep kaybediyorum, acaba elimin başka noktalarını topa temas ettirmem gerçekten yanlış mı?      Oyuncuya bu soruları sordurtmak yerine, ona bu işin doğrusunu, yani topa nasıl ve elimizin hangi noktasıyla temas etmemiz gerektiğini doğru ve detaylı bir şekilde anlatmakta ve öncelikle bu alışkanlığı kazandıracak çalışmalar yapmakta fayda var. Çünkü yapacağınız bu çalışmalar ilk başta size vakit kaybı gibi görünse de aslında doğru alışkanlığı kazandırmak için önemli olduğu kadar, oyuncunun topu tutmayı öğrenmesinde de vakitten tasarruf sağlayacaktır. Çünkü topu doğru şekilde tutan bir oyuncuya dripling, şut yada pas öğretirken, sürekli uyarıda bulunmayacak ve böylelikle çalışmalarınızı daha verimli yapma imkanı kazanacaksınız.      Şimdi gelelim bu işin doğru tarif edilmesi hususuna:      Topu tutarken, parmaklarımızın tamamı topa temas etmelidir. Bu temas sırasında elimiz doğal olarak topun şeklini almaya çalışacağından (küre) zaten avuç içimiz topa değmeyecektir. Eğer oyuncunun avuç içi topa değiyorsa topu sıkı tutmuyor demektir. Böyle bir hata yaptığında oyuncunuza topu sıkı tutmasını söyleyin düzelecektir. Topu sıkı tutmadığımız her an topu kaybetme şansınız yükseliyor demektir. Bu bakımdan topa hem yumuşak davranacak, hem topu sıkı tutacak, hem de topa parmaklarımızın tamamıyla temas ederken avuç içinizi topa değdirmeyeceksiniz. (Aşağıdaki şekilde elin topa değmemesi gereken bölgeleri kırmızı ile gösterilmiştir. Beyaz görünen bölgeler elin topa temas etmesi gereken bölgeleridir.)          Gördüğünüz gibi dripling, şut yada pası öğrenmek için başlangıç teşkil eden “ topa temas ” konusunun öğrenilmesi, zor olduğu kadar istendiğinde ve doğru tekrarlandığında bir o kadar da kolaydır. Bu sebeple hücum silahlarımızın birinci adımı olan topa temas hususunda çok çalışmalı ve çalışırken yaptığınız hareketlerin doğru olmasına dikkat etmelisiniz. Bir oyuncunun topu tutmayı öğrenirken yaptığı her çalışma sırasında, sürekli aklından topa nasıl temas etmesi gerektiği, doğru yapıp yapmadığı geçerse ve bu düşünceler sırasında yaptığı hataları düzeltirse, topu tutmayı öğrenmesi en fazla 1 haftasını alacaktır. Bu sebeple hücum silahlarımız olan dripling, şut ve pas öğretiminin 1. adımı olan TOPU TUTMA ve TOPA TEMAS konusunu her antrenman çalışmakta ve oyuncular bu çalışmaları yaparken onlarla birebir yakından ilgilenip hatalarını sürekli düzeltmekte fayda var.      Topu tutma ve topa temas’ı öğretmek için yapılacak çalışmalara örnek vermek gerekirse: 1. Takımdaki tüm oyunculara birer top verin. Oyuncularınızdan topu iki elleriyle havaya atıp tutmalarını söyleyin. Bu çalışma sırasında dikkat edilmesi gereken noktalar:     a. Yukarıda belirttiğimiz hususlara dikkat ederek topa temas edilmesi.     b. Topu havaya atarken mümkün olduğunca dirseklerin bükülmemesi.     c. Top havadayken kolların da havada tutularak topu en uzak noktada yakalamaya çalışmak.     d. Top aşağıya inerken kolların amortisör gibi yavaşça aşağıya inerek topun ivmelenmesini durdurması. 2. Aynı hareketi, aynı konulara dikkat ederek tek elle tekrarlamak. 3. Ball handling çalışmaları. Bu çalışmalar sırasında da yine yukarıda belirttiğimiz topa temas ile ilgili hususlara dikkat edilmesi gerekir. Murat POLAT Yazdır