Basketbol oyununda hücum edebilmek büyük bir
bedensel sanattır. Zaman zaman bir bale sanatçısı
yada jimnastikçi gibi esnek, kıvrak ve estetik olmak
gerekirken, zaman zaman da bir güreşçi yada
boksörden daha kuvvetli ve sert olmayı gerektirir.
Bu açıdan bakıldığında bedenin kondisyonel
özelliklerini geliştirirken, aynı oranda esnekliği
ve estetiği sağlamak durumundayız. Çünkü yapılan
çalışmalar sonucu ortaya çıkan gösteriyi, yani
“basketbolu” izleyenler, ancak bu birleşim
neticesinde ortaya çıkan görsel şova para
ödemektedirler. Bu da ancak ve ancak, sürekli ve
doğru çalışmayla geliştirilebilir. Bu açıdan
yaklaşıldığında duruşlar da, aynı ölçüde yoğun
çalışmayı gerektirmektedir.
Oyuncularımız üçlü tehdit pozisyonunu detaylarıyla öğrenip
(düzeltme gerekmeksizin) hatasız uygulamaya
başladıklarında artık duruşları çalışmaya
geçebiliriz. Üçlü tehdit pozisyonunu duruşlardan
önce öğretmeye başlamamızın sebebi, tüm duruşlarda
bu pozisyonu kullanacak olmamızdan ileri
gelmektedir.
Duruşlar, yazımızın başında da bahsettiğimiz gibi tek ve çift
zamanlı olmak üzere ikiye ayrılırlar. Bu duruşlar
ayrıca top alırken ve dripling sonrası yapılan
duruşlar olarak da kendi içlerinde ayrılabilirler.
Bu iki tip duruşun kullanım yerlerine göre uygulama
alanı bulunur. Örneğin uzun oyuncular genellikle tek
zamanlı duruşu kullanırlarken, forvet ve oyun kurucu
pozisyonunda oynayan oyuncular ise genellikle çift
zamanlı duruşu kullanırlar. Ancak bizler antrenör
olarak oyuncularımızın hepsine her iki duruşuda
özenle ve dikkatle öğretmek ve her teknikte olduğu
gibi detaylara inerek anlatmak durumundayız.
ÇİFT ZAMANLI DURUŞ:
Bu duruşu tek zamanlı
duruştan ayıran en önemli fark pivot ayağının duruş
anında belirleniyor olmasıdır. Önce sağ, sonra sol
olmak üzere sağ-sol duruş ya da önce sol, sonra sağ
olmak üzere sol-sağ duruş yapılabilir. Bunun
tercihini, bu duruşu sıkça kullanan forvet ve oyun
kurucu pozisyonunda oynayan oyuncular verirler. Bir
forvet oyuncusunu set hücumu içinde hücum ederken
örnek olarak almak gerekirse çemberi karşımıza
aldığımızda sol kanatta oynayan bir forvet oyuncusu
çoğunlukla sol-sağ duruşu tercih edecektir. Çünkü
forvet oyuncuları set hücumunda genellikle dip çizgi
tarafından orta saha çizgisi yönüne doğru koşu
yaparak top alırlar ve top alındığında koyduğumuz
birinci kural (yüzünü çembere dön) gereği çift
zamanlı duruşu daha rahat uygularlar. Aynı durum
ters tarafta oynayan oyuncular için de geçerlidir.
Sahanın sağ kanadında oynayan forvet oyuncuları ise
çoğunlukla sağ-sol duruşu tercih ederler.
Şimdi kısaca çift zamanlı duruşu
sizlere anlatalım. Çift zamanlı duruş, aynı tek
zamanlı da olduğu gibi maç ortamında koşunun
ardından yapılır. Ayaklarımız koşu halindeyken
biri ileride diğeri geridedir. Bu aşamada top
hücum oyuncusuna doğru hareket halindedir. Hücum
oyuncusu ise aynı tek zamanlı duruşta olduğu
gibi ellerini topa doğru uzatmış şekilde
koşmaktadır. (Bkz. Resim 1) Eller topa temas
ettiğinde öndeki ayak genel bir yanlış olarak
pivot adımı olarak seçilir. Halbuki aynı tek
zamanlı duruşta olduğu gibi top tutulduktan
sonra duruş yapılacaktır. Bu sebeple top
ellerimize yaklaşırken arkadaki ayağımız pivot
ayağı olacak şekilde koşu hızını düşürerek öne
doğru adımını tamamlar. (Bkz. Resim 2)
Ardından top elimize temas ettiği anda önde olan
ayak bu aşamada arkada kalmıştır. (Bkz. Resim
3) Artık koşu hızını iyice düşürerek, topu
göğüs hizasına doğru çekerek ve dizleri bükerek
vücut ağırlık merkezinin yere
yakınlaştırılmasını takiben arkadaki ayak diğer
ayağın yanında yerini alır ve duruş tamamlanır.
(Bkz. Resim 4)
Her iki duruşta da hataları en aza
indirgemek için genel bir deyim kullanmamız gerekir.
“ÖNCE TOPU TUT, SONRA DUR”
Duruşları öğrenebilmek için
kullanılabilecek bazı çalışmalar:
Her iki duruşu da benzer
çalışmalarla geliştirebiliriz. Bu çalışmalar
sırasında unutulmaması gereken hususlar topu almak
için elleri ileriye doğru uzatmak ve her iki duruşta
da, duruş gerçekleştiği anda üçlü tehdit pozisyonunu
göstermektir. Aşağıda anlatılan tüm çalışmalarda
sahadaki bütün antrenörler, oyuncular duruşu
tamamladıklarında yanlış yapanları yanlarına giderek
uyarırlar ve yanlışlarını zaman kaybetmeksizin
düzeltmeye çabalarlar. |
| |
1. TOPSUZ ÖN ÇALIŞMA: Tüm oyuncular dip
çizgide topsuz olarak yan yana dizilirler.
Antrenörün komutuyla hafif tempo koşuya başlarlar.
Antrenörün ikinci komutuyla ellerini birbirine
vurduktan sonra duruş yaparlar. (Antrenör çalışmanın
başında hangi duruşun uygulanacağını belirtir)
Duruşu yaptıklarında üçlü tehdidi gösterirler. |
| |
2. PAS SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI - 1: Tüm
oyuncular birer top alırlar. Hepsi saha içine
dağınık vaziyette yerleşerek topu ileriye doğru (1-2
adımlık bir koşu sonrası yakalayabilecekleri
uzaklığa) atarlar. Topu yakalayınca antrenörün
istediği tekniği uygularlar, yani tek ya da çift
zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi gösterirler. |
 |
3. PAS SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI - 2: Tüm
oyuncular orta saha çizgisinde arka arkaya
dizilirler. Ellerindeki topu birinci çalışmada
olduğu gibi ileriye doğru (1-2 adımlık bir koşu
sonrası yakalayabilecekleri uzaklığa yerleştirilmiş
kukaya doğru) atarlar. Topu yakalayınca antrenörün
istediği tekniği uygularlar, yani tek ya da çift
zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi gösterirler. (Bkz.
Diagram 1) |
 |
4. DRİPLİNG SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI:
Tüm oyuncular orta saha çizgisinin beş metre
kadar gerisinde arka arkaya dizilirler. Dripling
yaparak sahaya yerleştirilmiş olan kukaya doğru
ilerlerler. Kukaya 1-2 adımlık mesafede duruşa
başlayarak kuka önünde duruşlarını tamamlarlar.
Duruşa başladıkları anda topu yakalayınca
antrenörün istediği tekniği uygularlar, yani tek
ya da çift zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi
gösterirler. (Bkz. Diagram 2) |
Murat POLAT
|